Foto nga CMG
Shkencëtarët kinezë kanë përfunduar një hartë të re gjeologjike në shkallë 1:5.000.000 të të gjithë Hënës, duke përfshirë gjetjet më të fundit nga programi i eksplorimit hënor Chang’e i Kinës, për të ofruar mbështetje të përmirësuar shkencore për eksplorimin dhe kërkimin hënor në të ardhmen.
Sipas Institutit të Gjeologjisë në Akademinë Kineze të Shkencave Gjeologjike, e cila drejtoi projektin, harta kryesore mat afërsisht 2.8 metra në gjatësi dhe 1.2 metra në lartësi. Ajo gjithashtu përfshin harta të detajuara gjeologjike të rajoneve polare veriore dhe jugore të Hënës.
Harta e përditësuar identifikon më shumë se 13.000 kratere impakti dhe 81 pellgje impakti, ndërsa klasifikon 14 lloje strukturash gjeologjike dhe 17 lloje shkëmbinjsh.
Bazuar në rezultatet e fundit të eksplorimit hënor, duke përfshirë të dhënat nga misionet Chang’e, harta e re paraqet tre përmirësime të mëdha, duke rritur gjithashtu si saktësinë shkencore ashtu edhe qartësinë vizuale.
Përmirësimi i parë është një rafinim i shkallës kohore gjeologjike të Hënës. Duke u mbështetur në kërkimet më të fundit, shkencëtarët rishikuan epokat që shënojnë fillimin e periudhave kryesore gjeologjike. Fillimi i periudhës Aitkeniane u rregullua në 4.33 miliardë vjet më parë, periudha Nektariane në 4.17 miliardë vjet më parë dhe periudha Imbriane në 3.92 miliardë vjet më parë. Harta gjithashtu ofron nënndarjen e parë më të imët globale të stratigrafisë së fazës së vonë të Hënës.
E dyta është një inventar i përditësuar i materialeve hënore. Duke përdorur harta me rezolucion më të lartë të shpërndarjeve kryesore të mineraleve dhe standardeve të rishikuara të klasifikimit të shkëmbinjve, studiuesit identifikuan një lloj shkëmbi të panjohur më parë, gabbro-norit, në pellgun e Polit të Jugut-Aitken, bazuar në zbulimet e fundit nga misionet Chang’e-4 dhe Chang’e-6. Zbulimi ofron një pamje të drejtpërdrejtë të materialeve që burojnë nga brendësia e thellë e Hënës.
Risia e tretë është një standard hartografie i personalizuar, i zhvilluar posaçërisht për shkallën 1:5.000.000. Studiuesit vendosën njësi minimale hartografie të diferencuara për karakteristika të ndryshme gjeologjike, duke siguruar që harta të mbetet e lehtë për t’u interpretuar, duke ruajtur detajet shkencërisht të rëndësishme.
